​Wanneer we aan rouw denken, denken we vaak aan een begrafenis. Maar rouw zit in zoveel meer. Het zit in de baan die je moet opgeven, de vriendschappen die verwateren omdat je de energie niet meer hebt, en bovenal: in het verlies van je gezondheid.

​Gezondheid is een stille vanzelfsprekendheid, tot het er niet meer is. Plotseling verandert je wereld in een strijd tegen vermoeidheid en pijn. Vooral de wintermaanden kunnen voelen als een overlevingstocht; een periode waarin je jezelf een “wrak” voelt terwijl de wereld om je heen in een hectisch tempo doorraast. Hoe blijf je bij jezelf als je lichaam je in de steek laat, maar de rekeningen wel betaald moeten worden?

​Tips voor het proces van aanvaarding

​Aanvaarding is geen eindstation waar je op een dag aankomt en dan “klaar” bent. Het is een actieve keuze die je elke dag opnieuw maakt.

• Stop met vechten tegen de realiteit: De meeste energie gaat verloren aan het verzet. “Ik zou dit nu moeten kunnen” of “Waarom voel ik me weer zo?”. Probeer de zin te veranderen naar: “Het is nu zo.” Dat betekent niet dat je het leuk vindt, maar wel dat je stopt met vechten tegen een muur die niet beweegt.
• ​Rouw om je ‘oude zelf’: Geef jezelf toestemming om verdrietig te zijn om de persoon die je was. Je mag de versie van jezelf die 40 uur werkte en daarna nog ging sporten, missen. Door dit verdriet de ruimte te geven, ontstaat er langzaam plek voor de nieuwe versie.
• ​Micro-zelfzorg: In een hectisch leven is “een dag naar de sauna” vaak niet haalbaar. Zoek het in micro-momenten. Drie minuten bewuste ademhaling, een warm kersenpitkussen tegen de pijn, of de lat vandaag bewust op 20% leggen in plaats van 100%.
• De ‘Seizoens-mindset’: Omdat ik aangeef dat de winter voor mij zwaarder is: accepteer dat jij een winterstop nodig hebt, net als de natuur. In de zomer bloei je, in de winter trek je je terug in de wortels. Dat is geen falen, dat is biologie.

​De “andere persoon” worden

​Je wordt niet zozeer een andere persoon, je wordt een essentiële persoon. Noodgedwongen moet je alle ruis wegsnijden. Je leert wie je échte vrienden zijn, waar je échte passies liggen en hoe krachtig je bent, juist omdat je elke dag opstaat ondanks de pijn.

​”Aanvaarding is niet hetzelfde als opgeven. Het is je krachten bundelen voor de weg die voor je ligt, in plaats van ze te verspillen aan de weg die achter je ligt.”