Ik geef het eerlijk toe: ik ben er vroeg bij. Terwijl anderen in november nog klagen over het grijze weer en de regen, sta ik al met een glimlach mijn kerstboom op te zetten. Want ja, ik hou niet van de winter, die korte, donkere dagen zijn echt niks voor mij maar zodra die eerste lichtjes branden, lijkt alles plots een stukje warmer.

Begin november tover ik mijn huis om in een mini-winterwonderland. Duizenden lichtjes, honderden theelichtjes, allemaal in warm wit, want dat geeft zo’n gezellige gloed. Zelfs Luna, mijn trouwe viervoeter, kijkt me dan aan met zo’n blik van: “Daar gaan we weer…” Maar ach, ik weet zeker dat ze het stiekem ook gezellig vindt.

Kerstmis is voor mij dé tijd van het jaar om te verwennen. Mijn kinderen, mijn schoonzonen, de honden, mijn vriend, iedereen krijgt iets. Niet omdat het moet, maar omdat ik het heerlijk vind om cadeautjes te geven. En eerlijk is eerlijk: ik heb het niet breed, maar dat houdt me niet tegen. In juli, ja, juli!  begin ik al met cadeautjes kopen in de solden. Een deo hier, een doosje pralines daar, een kaars, een lekkere bon om te gaan eten… voor je het weet liggen er honderd kleine pakjes onder de boom.

De weken voor kerst zijn voor mij pure magie. Terwijl de dagen korter worden, begint het aftellen. Elk kaarsje dat ik aansteek, brengt me dichter bij dat moment waarop de tafel feestelijk gedekt is, de geur van lekker eten door het huis zweeft en iedereen samen lacht.

Maar zover zijn we nog niet… eerst nog wat kerstballen herschikken (want ja, die ene hangt nooit goed), en dan de lampjes tellen want er brandt er altijd wel eentje niet.

Wordt vervolgd… 🎅✨