Als kind woonde ik in de Tuinwijk in Halen. Vandaag heet die buurt de Pijpenpoelstraat, maar in mijn hoofd zal het altijd de Tuinwijk blijven. Alleen al die naam roept een hele wereld van herinneringen op.
We woonden in een straat waar oorspronkelijk allemaal dezelfde huizen stonden. Natuurlijk had bijna iedereen ondertussen wel iets bijgebouwd of veranderd, maar toch hoorde alles bij elkaar. De gezinnen waren heel verschillend: er was een zelfstandige fietsenmaker, een internationaal chauffeur, mensen die in de papierfabriek werkten. Mijn eigen vader was paracommando. Zo verschillend als onze ouders waren, zo gelijk waren wij als kinderen.
We speelden samen op straat, hielpen elkaar en waren er voor elkaar. Dat was vanzelfsprekend. We gingen samen pruimen plukken en kenden letterlijk iedereen van de straat. Als onze ouders weg moesten, pasten de oudere kinderen gewoon op de jongere. Dat voelde normaal, alsof we één grote familie waren.
Ik zie mezelf nog rondrijden met mijn pop vastgebonden op de snelbinder van mijn fiets, een oude handtas van mijn moeder nonchalant over het stuur. We maakten “soep” van gras en planten, hinkelden, speelden hoelahoep en bouwden kampen aan de beek. We vingen kikkerdril en voelden ons de koning te rijk.
Toen we wat ouder werden, speelden we badminton op straat en wedden we voor pintjes op de kermis. Onze broeken werden stiekem smaller gestikt, want heel smalle pijpen waren toen de mode en niet iedereen kon dat thuis laten doen. Ook daarin hielpen we elkaar.
De ene ouder was strenger dan de andere, maar er was altijd respect. Iedereen stond voor elkaar klaar. De ene was beter in studeren, de andere handiger. Hoe mooi is het niet om dan samen te spannen en elkaar aan te vullen?
Toen ik zestien was, verhuisden mijn ouders naar Hasselt. Ik vond het vreselijk. Alles wat zo warm en vertrouwd was aan het dorpsleven, verdween plots in anonimiteit. Toch draag ik die Tuinwijk nog altijd mee in mijn hart. Ik zal altijd blijven terugkijken op die mooie kindertijd,  een tijd waarin iedereen gelijk was en het leven eenvoudig en puur aanvoelde.
Was jij ook kind in de Tuinwijk van Halen?
Kijk jij er net zo warm op terug?
Of heb je nog andere verhalen, herinneringen of kleine momenten die je nooit vergeten bent?
Ik lees ze heel graag.