De vlucht is vlot en rustig verlopen, maar het was vooral bij de landing dat het echt tot me doordrong: we zijn in Egypte. De warme zon, de altijd glimlachende mensen die maar al te graag een fooi ontvangen, de roekeloze chauffeurs die precies in een eigen verkeerswereld leven, en natuurlijk de gigantische all-in hotels met hun eindeloze tuinen en grote zwembaden… Het voelde meteen alsof we in een andere werkelijkheid waren beland.

Op de eerste dag hebben we ons – zoals echte toeristen – meteen laten verleiden om onze excursies te boeken. Een avondje winkelen, een tocht met een panoramaboot, een snorkeldag met bezoek aan een eiland, en als laatste een uitstap naar de oude stad.

De winkelavond was echter geen groot succes. We belandden in een bedompte galerij waar een verkoper ons van begin tot eind op de hielen zat en probeerde ons van alles aan te smeren. Niet bepaald ontspannend.
De dag erop gingen we mee met de panoramaboot. Wie beneden plaatsnam, kon door een glazen wand het kleurrijke koraal en de vissen bewonderen. Het was een fijne, romantische en ontspannen dag… tot we terug in het hotel aankwamen.

Daar sloeg de vloek van de farao ongenadig toe: diarree, misselijkheid, buikkrampen, overgeven  en verplicht plat in bed. Als ik dan toch iets positiefs moet zeggen: ik heb nog nooit zo goed gerust.

De dag waar ik het meest naar had uitgekeken, de snorkeldag, hebben we daardoor moeten annuleren. Gelukkig konden we de uitstap naar de oude stad wél doen. De haven van Hurghada was prachtig, de vismarkt rook verschrikkelijk en bij de moskee mochten enkel de mannen binnen. Zelfs met sjaals rond mochten we als vrouwen niet naar binnen. Tja… ander land, andere cultuur.

De laatste dag was eentje van rust, wat genieten aan het zwembad, een gezichtsbehandeling, en nog een wandelingetje over het strand om alles af te sluiten.

Morgen vertrekken we al om 6u15, dus onze vakantie zit er bijna op. Ondanks het ziek zijn deed het ongelooflijk veel deugd om in november nog even te ontsnappen naar de zon. Een weekje warmte kan echt wonderen doen.

De vlucht is vlot en rustig verlopen, maar het was vooral bij de landing dat het echt tot me doordrong: we zijn in Egypte. De warme zon, de altijd glimlachende mensen die maar al te graag een fooi ontvangen, de roekeloze chauffeurs die precies in een eigen verkeerswereld leven, en natuurlijk de gigantische all-in hotels met hun eindeloze tuinen en grote zwembaden… Het voelde meteen alsof we in een andere werkelijkheid waren beland.

Op de eerste dag hebben we ons – zoals echte toeristen – meteen laten verleiden om onze excursies te boeken. Een avondje winkelen, een tocht met een panoramaboot, een snorkeldag met bezoek aan een eiland, en als laatste een uitstap naar de oude stad.

De winkelavond was echter geen groot succes. We belandden in een bedompte galerij waar een verkoper ons van begin tot eind op de hielen zat en probeerde ons van alles aan te smeren. Niet bepaald ontspannend.
De dag erop gingen we mee met de panoramaboot. Wie beneden plaatsnam, kon door een glazen wand het kleurrijke koraal en de vissen bewonderen. Het was een fijne, romantische en ontspannen dag… tot we terug in het hotel aankwamen.

Daar sloeg de vloek van de farao ongenadig toe: diarree, misselijkheid, buikkrampen, overgeven  en verplicht plat in bed. Als ik dan toch iets positiefs moet zeggen: ik heb nog nooit zo goed gerust.

De dag waar ik het meest naar had uitgekeken, de snorkeldag, hebben we daardoor moeten annuleren. Gelukkig konden we de uitstap naar de oude stad wél doen. De haven van Hurghada was prachtig, de vismarkt rook verschrikkelijk en bij de moskee mochten enkel de mannen binnen. Zelfs met sjaals rond mochten we als vrouwen niet naar binnen. Tja… ander land, andere cultuur.

De laatste dag was eentje van rust, wat genieten aan het zwembad, een gezichtsbehandeling, en nog een wandelingetje over het strand om alles af te sluiten.

Morgen vertrekken we al om 6u15, dus onze vakantie zit er bijna op. Ondanks het ziek zijn deed het ongelooflijk veel deugd om in november nog even te ontsnappen naar de zon. Een weekje warmte kan echt wonderen doen.